Aflevering 5: De startweek start PDF Print E-mail
Written by Ton   
Friday, 06 February 2009 10:34

Anton kijkt op tegen de eerste lessen. Eigenlijk is hij gewoon bang. Elke beginnende leraar ligt wakker van de angst voor de wanorde. Vroeger, als leerling, dan waren er van die leraren, na een minuut of vijf wist iedereen het wel; dat wordt weer niks dit jaar. Hij is dan ook blij met de startweek, even met een paar lotgenoten orienteren op de aanpak tijdens die beginperiode.

Anton zit met twintig medestudenten in een carré, gevormd door aan elkaar geschoven tafels. De sfeer is onwennig, net als vijftien jaar geleden bij een eerste werkcollege in een keuzevak. Iedereen heeft op zelf gemaakt bordjes met dikke stift zijn naam geschreven en die voor zich geplaatst. Het gezelschap zwijgt… het is  eng stil.  

Tijdens de ochtendsessie didactiek waren er geen bordjes. Alle economen zaten toen bij elkaar, dat waren er zes. Het was op zich aardig, die didactiek, maar het ging ook erg snel. Zo’n zelfverzekerde man joeg in een noodgang de opzet van een les er doorheen. Doelstellingen op verschillende kennisniveau’s, daar werkvormen bij uitzoeken... Anton kon het volgen, begreep wat de hard pratende man zei, maar kan er weinig mee. Wat gaat er mis als hij gewoon vertelt wat in het boek staat, leerlingen een opgave laat maken en die daarna bespreekt? De betalingsbalans en koersvorming van de munt maakten het didactisch verhaal wat concreter, maar de gebruikte terminologie leek hem hopeloos ouderwets. Hij kon de vermogensoverdrachten en directe investeringen in ieder geval nergens vinden. De notatie was ook anders dan die van de Europese Centrale Bank. Toen hij daar naar vroeg, kreeg hij een verhandeling over verschil tussen schoolvak en wetenschap. Mooi, maar waarin zit dat verschil hem dan precies? Want fout blijft fout, toch? Goede vragen die later in het jaar een antwoord krijgen, luidde het antwoord. Daarna kregen ze een uur de tijd om in tweetallen de opzet voor de eerst lessen van volgende week te maken. Omdat hij geen leerboek heeft,  was hij in de kantine de krant gaan lezen. De presentatie van zijn les liet hij aan zich voorbij gaan. De docent vond dat geen bezwaar. Sterker, hij steunde hem en liet een scheldkanonnade los over lakse scholen, die falen in de opvang van nieuwe leraren.  

Nu staat een broodmagere onderwijskundige opgewonden uit te leggen wat de bedoeling van deze middag is. Straks gaan ze leren in een cirkel te reflecteren. Want de leraar ontwikkelt zich door instructie en lezen van literatuur, dan koppelt hij die kennis aan de lespraktijk,  stelt leervragen en neemt zich van alles voor. Maar eerst even het rondje, om elkaar te leren kennen. Dat mag niet te lang duren, want anders komt straks de reflectiecirkel niet rond. Vandaar de lucifer. Na het afsteken daarvan vertelt elke student wie hij is, wat hij doet en wat hij verwacht van de opleiding. Als het vuur de duim en vinger raakt is het betoog afgelopen.  Vanmorgen waren er geen lucifers nodig, economen zeggen niet zoveel over zichzelf. Nu zit hij tussen aankomende leraren maatschappijleer en geschiedenis en dat is bepaald anders. Er is al een paar keer haastig het vuur uitwapperend, gevolgd door een klaagzang dat de tijd tekort is om echt iets te vertellen. Als hij eindelijk aan de beurt is, laat hij geërgerd de lucifer liggen en zegt: “Ik ben Anton en hoop over een jaar mijn eerstegraads bevoegdheid algemene economie te hebben.” 

“Dat is... eh...  kort en krachtig, Anton. Vertel jij eens wat van jezelf... eh... Annemarie.” 

Links naast hem hoort hij een lucifer ontbranden. 

 

Last Updated on Friday, 06 February 2009 10:41