Het is niet gelukt

Na de zomer besloot ik op de lijst voor de Tweede Kamer verkiezingen te gaan staan. Voor de nieuwe partij NLBeter, opgericht door cardioloog Janneke Wittekoek en de psychiaters Ronald Mann en Esther van Fenema. Zowel in de gezondheidszorg als het in het onderwijs gaat een aantal dingen echt niet goed. Ik dacht dat we vanuit die urgentie een grote kans van slagen zouden hebben. We hebben inhoudelijk een prachtig programma, doorgesproken met een groot aantal deskundigen. De lijst is bovendien gevuld met mensen met verstand van zaken. Ik heb me vergist. Inhoud en kwaliteit van mensen is slechts een onderdeeltje van verkiezingssucces. Sterker, mijn punt, het falen van het onderwijs, minder leren op school, slecht bestuur, zie corona, het deed niet eens mee in de debatten. Kortom, het is niet gelukt. We hebben geen zetel.

Dat stemt me verdrietig. Anderzijds, het leven gaat door en ik ben geen politicus, maar leraar. Ik tik dit stukje na het eerste lesuur na de verkiezingsnederlaag. Tijdens die les gaf mijn Italiaanse uitwisselingsleerling een presentatie over de economie van de sociale zekerheid in haar land. Mijn leerlingen maakten aantekeningen en stelden vragen. Te gek was dat. Daarnaast heb ik een prachtige familie. De dochter van mijn vrouw krijgt vanmiddag haar paard. Mooi beest, goede aankoop en de opwinding van het kind ontroert me. En als het beest er is, kan ik zelf ook weer gaan rijden, lang geleden vond ik dat leuk. Kortom, ik heb een gelukkig leven en die verloren verkiezing verandert daar niks aan. Verlies telt niet zo zwaar als je rijk bent.

Anderzijds zal ik niet ontkennen dat de rancune van de slechte verliezer me niet vreemd is. Inmiddels weet ik dat artsen VVD stemmen, verplegers SP en PVV en leraren kiezen Groen Links. En met Lisa Westerveld, het onderwijs Kamerlid van Groen Links is niks mis. Verstandige en hardwerkende vrouw met het hart op de goede plek. Maar van de grote kwesties, het minder leren op school en het slechte bestuur, heeft ze weinig verstand. De onderwijsparagraaf van Groen Links heeft ook nogal wat VO-raad elementen. Dat mijn collega’s daarop stemmen verbaast me. Je kan ook zeggen dat ik tekortgeschoten ben. Ik heb ze niet weten te overtuigen. Met daarbij de zure opmerking dat ik in geen debat meedeed. En in Het Onderwijsblad, waar ik bijna 25 jaar een column heb, mocht ik zelfs geen advertentie kopen. Kaag, Klaver en Ploumen maakten middels interviews in dat blad gratis reclame. Uitsluiting is een subtiel proces.

D66 wint deze verkiezingen en eerlijk is eerlijk, deze partij heeft het minst slechte onderwijsprogramma. De partij vergeet alleen de offers te benoemen en denkt dat meer geld de problemen oplost. Gratis geld, de pijnloze uitweg, het is als gratis heroine voor een junk. De D66 onderwijsminister Van Engelshoven was bovendien ronduit slecht. 

Vandaar dat ik ontwikkelingen in het onderwijs blijf volgen. Het wordt weer spannend. En mijn verlies mag pijn doen, de politiek smaakt naar meer. Falende algemene vorming is namelijk een politieke kwestie die nieuwe wet- en regelgeving vereist rond de eigendomsrechten, kwaliteit van leraren en het leren van kinderen. 

Wel zal ik de komende weken wat minder op twitter aanwezig zijn. Ik werd gisteren door een randdebiel uitgescholden voor racist, het PVV Kamerlid Harm Beertema noemde me een ambtenaar verkleed als leraar. Dat oeverloze gescheld en geschreeuw, met verkiezingen in het vooruitzicht kan ik het hebben. Ik zou echter ziek in mijn hoofd zijn als ik die kolkende waanzin van frustraten, verkleed als moreel superieure agenten van zuiver links of rechts, vrijwillig opzoek.

Tot slot wil ik de mensen die op me gestemd hebben hartelijk bedanken voor het vertrouwen. We gaan gewoon door. Tot het ophoudt.