Skip to content

Argwaan

Natuurlijk ben ik blij met de benoeming van Plasterk. Eindelijk een intellectueel, groot geworden in onderwijs, onderzoek en media. Die laat zich tijdens een onzindebat over ‘nieuw leren’ niet in de war brengen door zweverige bestuurders en dolende ridders van de restauratie. Zijn eerste uitspraken zijn ook veelbelovend. De status van de leraar moet omhoog, de schooluitval omlaag.

Maar bedenk, na de roes komt de kater. Een vraag blijft in mijn kop rondspoken: gaat deze minister fundamentele problemen aanpakken? Die problemen zitten vooral in de algemene vorming. Scholen hebben moeite jongeren aan deze samenleving te binden. Zoals het er nu uitziet bemoeit Plasterk zich hier amper mee. Deze eindverantwoordelijke minister besteedt de kerntaak van de overheid uit. Basis- en voortgezet onderwijs vallen onder de staatssecretarissen Van Bijsterveldt en Dijksma. Deze arbeidsverdeling maakt me argwanend. Een voorbeeld. In Amsterdam bezoekt 70 procent van de leerlingen in het voortgezet onderwijs het vmbo. Landelijk is dat percentage 60. Stadslucht maakt kennelijk dom. Dat blijkt bij nader onderzoek niet zo te zijn. De Amsterdamse bevolking is voor de helft allochtoon en onderwijzers adviseren deze populatie te laag. Op twaalfjarige leeftijd gaan kinderen met aanleg voor leren uit een boek naar het vmbo en verdwijnen in het zwarte gat van het Nederlandse onderwijs. Deze selectie op afkomst is van alle tijden, maar blijft onwenselijk. De Europese doelstelling luidt: vanaf 2010 haalt 50 procent een diploma hoger onderwijs. Dat gaat zo niet lukken en dus is actie gewenst. stel bijvoorbeeld de Cito-toets verplicht. Vanaf een score van 538 mag een kind naar havo/vwo. Bij een negatief schooladvies beslissen de ouders.

Een dergelijk corrigerend ingrijpen, dat is wat scholen nodig hebben. Maar wie durft de zweep te hanteren? Van Bijsterveldt en Dijksma passen in het rijtje Netelenbos, Adelmund en Van der Hoeven: carrièrepolitici met geringe kennis van het beleidsterrein. Dat betekent inlezen, oeverloos overleg met het middenveld en als het druk wordt in de media misschien een onderzoek. Risico mijden is de gangbare overlevingsstrategie. De verloedering laat zich daarmee niet afstoppen.

En dan het geld. Ken je die van die 1 miljard in het regeerakkoord? Die komt niet. Een kwart van het bedrag gaat namelijk naar gratis schoolboeken. Vroeger kregen ouders met lage inkomens een tegemoetkoming. Nu hoeven de hogere inkomens evenmin te betalen. Dit is denivellerende inkomenspolitiek. Met onderwijs heeft het niks te maken. De lessen worden er in ieder geval niet beter van. Dan blijft inderdaad nog 750 miljoen over. Stel dat budgetslurpende bestuurders dit rondje laten passeren en het bedrag volledig naar onderwijspersoneel gaat. Dat zijn 300.000 personen. Over een regeerperiode van vier jaar betekent dat een bruto loonstijging van vijftig euro per maand. Tot zover de statusverhoging.

Klopt hoor, de kwestie is niet dat geld, maar de crisis in de algemene vorming. Vier jaar Van der Hoeven leert dat niks doen alles erger maakt. En daar zit mijn angst. Four more years verder wegzakken in bagger… het zal toch niet?

Published inUncategorized

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *