Skip to content

Meningen-distributie-centrum

De voetbaltrainers Louis van Gaal en Marco van Basten hebben ruzie. Waarover? Geen idee, maar journalisten hebben het er weken aan een stuk druk mee. Paul Onkenhout legt in de Volkskrant uit hoe dat komt. Vroeger oefende een trainer met spelers en droeg logischerwijs de titel oefenmeester. In zijn mening was niemand geïnteresseerd. Dat is nu anders. De moderne trainer is een manager die beelden bewaakt in de media. Letterlijk: ‘Het voetbal is verworden tot een groot meningendistributiecentrum.’

De parallel met het onderwijs ligt voor het oprapen. Ook daar heeft iedereen verstand van. Met dank aan de leerplicht is elke Nederlander ervaringsdeskundige. Bovendien is onderwijs de poort naar welvaart, een gegeven dat aandacht genereert. Het moet altijd anders en beter. Deze zoektocht naar de kip met de gouden eieren ging een jaar of twintig geleden van start. Onderwijskundige goeroes schetsten vage vergezichten over leren in de informatiesamenleving. De reactie hierop van fundamentalistische strijders tegen de moderniteit gijzelt momenteel het meningendistributiecentrum; het ‘nieuwe leren’ krijgt op zijn falie. In NRC next houdt een docente Italiaans sinds 2004 de spelfouten bij, ze is inmiddels de tel kwijt. Een student geschiedenis eist in NRC Handelsblad kennis, structuur en meer les in zijn vak. Het scholierencomité Laks sluit daarbij aan en schrijft met wat andere clubs een brief aan staatssecretaris Bruins: het moet maar eens afgelopen zijn met dat ‘nieuwe leren’.

Dit meesurfen op de reactionaire golf spoelt misschien het eigen straatje schoon, maar het blijft onzin. Neem die spelfouten. Die zijn niet nieuw. Mijn doctoraalscriptie was het eindproduct van ruim twee decennia oud leren en moest over vanwege slechte spelling. De boodschap van mijn begeleider luidde: niet goed, geen diploma. En dat hielp. Overigens verkeerde ik in die tijd vaak onder historici. Met zes uur colleges per week hadden die een zwaar semester. Geschiedenis is lezen, lezen, lezen. Hoeveel boeken verwerkt de naar inhoud smachtende historicus eigenlijk? De gegoede witte middenklassenkinderen van het Laks maken het helemaal bont. Zij krijgen klassikaal vakonderwijs en protesteren tegen nieuw leren. De sukkels weten niet wat ze aanrichten. Het meningendistributiecentrum maakt van leraren slaven van de beeldvorming. Tien jaar geleden marcheerden ze achter de studiehuisvlag aan, nu is niveauhandhaving het baken dat hen leidt. Diepe onvoldoendes moeten, het staat in de krant.

Het meningendistributiecentrum tast het probleemoplossend vermogen van scholen aan, omdat het alleen over symptomen gaat. Die spelling is peanuts. Het voorgezet onderwijs schiet inderdaad tekort, maar de oplossing is eenvoudig. Streep bij elke toets spelfouten aan, na lestijd alles overschrijven, einde probleem. Maar dat gaat niet gebeuren, zoek de oorzaak, follow the money. De industriële natie Nederland gaf zeven procent van het bruto binnenlands product aan onderwijs uit. Dertig jaar later zijn we een kenniseconomie, het percentage zakt naar vijf. De vraag groter, het aanbod schraler en ja, de kwaliteit daalt. Een Nederlandse leraar krijgt per uur, per leerling de helft van wat zijn Franse en Duitse collegae verdienen. Onderwijs is net voetbal. Goede spelers kosten geld.

Published inColumns

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *