Skip to content

Blijf van de vakantie af!

Wat is politiek toch een smerig spel. En wat zijn wij leraren er slecht in. Met die duizend uren soap beleven wij ons zoveelste Waterloo. Draai de film terug en huiver.

Vanaf de invoering van de tweede fase krijgen leerlingen in de bovenbouw duizend uren les. Met de nieuwe basisvorming is de norm in de onderbouw 1040 uur. Ouders zien hun kinderen echter onder schooltijd thuis op de bank hangen, stellen vragen, de inspectie onderzoekt en het resultaat is gênant; lesgeven is een sluitpost. De staatssecretaris probeert de orde te herstellen met boetes. Bestuurders saboteren en spannen leerlingen voor hun karretje. Die zijn nooit te beroerd om voor draaiende camera’s rotzooi te trappen. De oplopende druk van de publieke opinie resulteert in een commissie. Inmiddels heeft de voorzitter, de commissaris van de Koningin van Gelderland, Clemens Cornielje, gesproken; leraren leveren vijf vakantiedagen in.

In februari neemt de staatssecretaris dit advies over en krijgen werkgevers en werknemers de opdracht het karwei af te maken. Jij en ik zijn kansloos, want elke steun ontbreekt. De Volkskrant zet ons in een redactioneel stukje -onder de ronkende kop Uitrusten voor de klas- weg als eeuwige klagers met erg veel vrije dagen. Even later volgt een hoofdredactioneel commentaar met eenzelfde strekking. Beide stukken eindigen met de zin: als je na zes weken zomervakantie nog niet bent uitgerust, ben je dat na zeven weken ook niet. Hoe tendentieus mag berichtgeving zijn? En waarom propageert deze kwaliteitskrant de makkelijke oplossing van Cornielje? Alsof er geen alternatieven zijn! In het voortgezet onderwijs staan honderdduizend onderwijsbevoegdheden tegenover één miljoen leerlingen. Met minder organisatietaken en meer les valt wat te regelen. Of dat zin heeft, blijft overigens nog maar de vraag. Want voorlopig scoren Finse leerlingen met 75% van de lestijd in elk internationaal vergelijkend kwaliteitsklassement aanzienlijk beter dan hun Nederlandse leeftijdgenoten.

Maar het gaat niet om argumenten. De blote macht van de beeldvorming regeert; iemand moet voor iedereen zichtbaar de rekening betalen. En weet je, voor een beter totaalresultaat lever ik mijn vakantiedagen probleemloos in. Maar ik hoor slechts geleuter over spreiding van de werkdruk over meer weken en dat overtuigt me allerminst. Want de hoos aan nieuwe opdrachten blijft ongeremd aanzwellen… maatschappelijke stage, beroepskeuzebegeleiding, zorgleerlingen, persoonlijke ontwikkelingsplannen, lerarenregister, lesmateriaal ontwikkelen… schaf alle vakanties af en nog blijft werk liggen. En dat net Clemens Cornielje met dit voorstel komt, doet de zaak evenmin goed. In die vreselijke jaren negentig steunde hij als VVD onderwijsspecialist in de Tweede Kamer lerarenvernietigers als studiehuis en schaalvergroting.

In december 2008 is de leraar gepiepeld. Eerst de commissie Cornielje, daarna een CAO met een loze werkdrukparagraaf. Dat is twee keer diefstal en een regelrechte oorlogsverklaring. Heb je gezien hoe leraren in Griekenland actie voeren? In Frankrijk leggen collega’s Parijs volledig lam. Belgen plaatsen bij collectieve onvrede twee docenten voor de schoolpoort, de rest laat zich graag door hen tegenhouden en vertrekt naar huis. Soms is vechten voor waardigheid broodnodig!

Published inColumns

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *