Skip to content

We keren de wagen

In 2007 constateert een staatscommissie een kwantitatief en kwalitatief lerarentekort. Met name de daling van het opleidingsniveau baart zorgen. Goed presterende onderwijslanden werven kenniswerkers uit het beste kwart van het hoger onderwijs. Nederland ronselt kanonnenvoer in het slechtste kwart. Vanaf 2008 maakt de overheid jaarlijks een miljard vrij voor verbetering. Het entreerecht is onderdeel van dit pakket. In 2014 krijgt de leraar die diploma’s haalt en lesgeeft in de bovenbouw havo/vwo een LD functie. Een salarisverbetering die kan oplopen tot ruim duizend euro per maand.

Maar nu 2014 nadert en het budget binnen is, willen schoolleiders en bestuurders van het entreerecht af. Met de volgende argumenten. Uit het entreerecht spreekt een gebrek aan vertrouwen in werkgevers. Recht op een hogere schaal op basis van opleiding staat haaks op actief personeelsbeleid. En de bekostiging is te krap. Inderdaad, drie keer onzin. Want ja, het entreerecht komt voort uit een gebrek aan vertrouwen. Terecht, want ook voor 2008 konden schoolbesturen eerstegraders een LD functie geven. Maar ze deden het niet. Opleidingsniveau telt niet voor schoolleiders. Vandaar de met entreerecht afgedwongen koppeling tussen beloning en opleiding. Hoger opgeleide leraren presteren namelijk beter. Slimme leraren bedenken slimme oplossingen. Kinderen leren daardoor meer. Deze open deur is met landenvergelijkend onderzoek meerdere malen ingetrapt. Daar komt bij, de Nederlandse leraar is afgevuld met lesuren en leerlingen. Daarnaast ook nog eens studeren, dat doe je alleen als daar een hoger salaris tegenover staat. En het geld is er. De belastingbetaler koopt vanaf 2008 voor een miljard euro per jaar betere leraren. Kortom, stop met zeuren en kom je afspraken na.

Maar het gaat schoolleiders en bestuurders niet om geld. Macht is het krachtvoer dat hun argumenten voedt. Zij zijn de baas. Zij heersen. De braverik die met de pet in de hand smeekt om meer salaris, ontvangt de gunst. Maar de grote bek die zijn recht claimt, verdient een corrigerende tik. Op de ene school mist de oudere leraar de boot, omdat de schoolleider is uitgekeken op zijn chagrijn. Op de andere passeert een rij veertigers de jonge veelbelovende lerares. De veertigers krijgen de LC en LD functies omdat ze al zo lang wachten. Werkgevers noemen dit actief personeelsbeleid. Het is willekeur op feodale grondslag.

Het entreerecht moet blijven. Juist dat recht garandeert ontwikkeling. En als leraren zich ontwikkelen, doen hun leerlingen dat ook. Maar dit schooljaar leert me; ook dit verliezen we. In het meningendistributiecentrum grijpen jij en ik de laatste tijd namelijk net iets te vaak mis. Koopkrachtdaling, vier, vijf, zes jaar achter elkaar? Geen probleem. Die missionarissen voor de klas doen het niet voor het geld. De vakantie kan ook best korter. En op vijfenzestigjarige leeftijd dertien derde klassen? Wat maakt het uit? Kinderen leren meer van een iPad dan van een leraar. In dit geweld is het entreerecht klein bier.

Jij en ik zijn terug bij af. We racen weer met honderdvijftig kilometer per uur op een eenrichtingsweg. Richting eindbestemming ‘naar de kloten’. Geniet van de zomer. Daarna keren we de wagen.

Published inUncategorized

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *