Het zijn politiek turbulente tijden. De westerse samenleving staat op een kruispunt. Meningen over de te kiezen afslag staan diametraal tegenover elkaar. Die polarisatie, ach, die hebben we eerder gehad. In de jaren zeventig. Toen kwam die van links. Leraren waren ook links. Het onderwijs was onderdeel van de vooruitgang. Dat verhoogde de status van het beroep. Maar nu komt de polarisatie van rechts. Leraren zijn nog steeds links. Dat geeft gedonder.
Kijk mee. Op mijn school. De dag na de verkiezing van Donald Trump. Daar was die dan. Zo maar ineens. De maatschappelijke betrokkenheid van mijn collega’s. Er was opwinding. Verbazing. Een collega droeg een tshirt met daarop F*ck Trump. De lieverd bedoelde het vast goed. Niemand zei er ook wat van. Het mocht gewoon. Er gonsde slechts één gedachte door de lerarenkamer. Hoe kan het dat die Amerikanen stemmen op de verpersoonlijking van het kwaad? Donald Trump. Een racist. Seksist. De nieuwe Hitler. Daar moesten ze iets mee. In hun les.
Een goed idee? Op zich wel. Kennen, begrijpen en voelen van het democratisch proces is van fundamenteel belang bij de opvoeding tot burger. De keuze voor een leider, waarom mensen daarop stemmen, hoe we omgaan met de verliezende minderheid, daarover praten leraren met hun klas. Ongeacht het vak dat ze geven. Maar in de duiding is prudentie de norm.
Kijk, de Mexicaanse president vergeleek Trump voor zijn verkiezing met Hitler. Cindy Lauper, de stiefzus van Anne Frank, Eva Longoria deden hetzelfde. Bezorgde burgers waarschuwen de kiezer door de randen van de vrijheid van meningsuiting op te zoeken. Dat mag. Maar als leraar Frank Navarro, na de verkiezingen, Trump met Hitler vergelijkt, volgt een schorsing. Navarro is veertig jaar een gewaardeerde leerkracht, een holocaust expert, die zegt zijn vergelijking te baseren op feiten. Zo gauw hij voor de klas staat, doet hij het weer. En dat is niet handig, want een publieke functie verdient respect. Meer dan de helft van de ouders van zijn leerlingen heeft op die nieuwe Hitler gestemd. Zij zijn geen nazi’s en voelen zich beledigd. Met recht. Er is slechts één Hitler. Die was uniek en is dood. Exit Navarro.
Momenteel staat de politiek leider van de Partij voor de Vrijheid (PVV) voor de rechter. Hij en Trump drijven op hetzelfde electoraal sentiment. In maart zijn hier verkiezingen. Peilingen geven de PVV tegen de dertig zetels. In 2012 stemde twee procent van de leraren op de PVV. Het overgrote deel van die twee procent durft dat niet uit te spreken in de lerarenkamer. Uit angst voor de collegiale hoon van fatsoenlijk links. Diezelfde hoon sijpelt door naar de klassen. PVV ouders, hun loyale kinderen, zij zullen reageren, reclameren en stennis schoppen. Wederom met recht. Opvoeden tot burger betekent de keuze van de ander respecteren. Ook als die keuze je niet welgevallig is. En dat geldt ook voor de andere partij. Dit voorleven was tijdens de gepolariseerde jaren zeventig eenvoudig. Nu even niet. Tijden veranderen. De leraar blijft wie hij is.
Be First to Comment