Skip to content

Curriculum.prut

Deze column is eerder verschenen in het aprilnummer van Het Onderwijsblad

De ellende begint in 2016. Toenmalig staatssecretaris Sander Dekker kondigt in het programma De Wereld Draait Door een nieuw curriculum voor basis- en voortgezet onderwijs aan. De reden? Andere tijd, ander onderwijs, we leiden op voor de banen van nu, gaan opleiden voor de banen van later, die vergissing. Algemeen vormend onderwijs leidt namelijk niet op voor banen, dat doet het beroepsonderwijs. Dat weerhoudt oud SCP-voorzitter Paul Schnabel er niet van de opdracht ‘formuleer uitgangspunten voor nieuw curriculum’ gretig aan te pakken. Dat resulteert in het rapport Onderwijs 2032. Centraal daarin de leus ‘vaardig, waardig, aardig’. Schnabel vergeet echter dat de grondwet de opvoeding tot burger en vorming van persoon aan ouders en school laat. Aardig en waardig horen dus niet in een nationaal curriculum. Die aanpassing volgt niet. 

Een vervolgcommissie ploegt verder op dezelfde akker. Een groep van leraren en schoolleiders ontwerpt bouwstenen (?), binnen leergebieden, met als nieuwkomers digitale geletterdheid en burgerschap en ja, de persoonsvorming doet ook mee. Het falen gaat naar een volgend niveau. Leraren missen expertise. Vervangen van vakken door leergebieden, niemand snapt dat. Ik weet veel van economie, weinig van geschiedenis, toch zitten we samen in een leergebied, met nog meer vakken, wat resulteert in onbegrijpelijke bouwstenen. Inburgering en digitale geletterdheid zijn bovendien geen leergebieden, maar onderwerpen waar je binnen een vak in kan leren. Kortom, curriculum.nu is het opgewarmde lijk 2032 zonder ook maar een orgaan met de mogelijkheid tot transplantatie naar de bestaande onderwijspraktijk. Maar toch, de politiek blijft er dapper in geloven. In het televisieprogramma Pointer, over online shaming, vervelend onderwerp, zegt oud-minister Slob dat curriculum.nu deze kwestie uit de wereld gaat helpen. Met persoonsvorming en digitale geletterdheid. Inderdaad, hilarisch.

Slob is weg en wij blijven achter met het zoveelste verzonken kosten drama. Je kent vast het klassieke voorbeeld. Vrouw gaat trouwen, koopt dure jurk, organiseert nog duurder feest, ontdekt dat de aanstaande vreemdgaat. Wat nu? Jij weet ook, jammer van de kosten, maar die gast moet eruit. Hetzelfde geldt voor curriculum.prut. 

De politiek heeft het bedacht, de politiek lost het maar op. There are many roads, but there is only one way.School geeft door wat van waarde is. Dat omzetten in schoolkennis -gestript van vormingsvoodoo- we weten hoe dat moet. De sporen waarlangs we communiceren zijn taal, getallen en verleden. Benoem voor de vakken Nederlands, Engels, wiskunde en geschiedenis een commissie, onder leiding van een vakhoogleraar, expliciteer wat kinderen moeten weten en kunnen, hang daar digitale geletterdheid in, scherp de kennis staatsinrichting aan, vraag aan leraren of ze met het resultaat uit de voeten kunnen. Bij een akkoord volgt de rest. Echt, moeilijker is het niet.

Published inColumns

One Comment

  1. Hendrik van Leusen Hendrik van Leusen

    Voor een vak als geschiedenis is een bijstelling eens in de tien jaar volstrekt onnodig. Het is juist te wensen dat generaties ongeveer dezelfde historische bagage hebben. Wat verandert in perspectief kan door docenten en schoolboeken worden aangepast.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *