Het schijnt vaak voor te komen, liegen over de hoogte van het salaris. Volgens de website carrièregids.nl geeft slechts 22% van de Nederlanders eerlijk antwoord op de vraag ‘hoeveel verdien jij eigenlijk?’. 40% verzint er 250 euro per maand bij en 31% zelfs 500 euro. Zouden leraren dat ook doen? Ik doe een onderzoekje, in mijn omgeving. Wat blijkt? Ze hebben geen idee. Leraren liegen niet over hun beloning; ze acteren zelfs desinteresse.
Maar dat gaat veranderen, want het salaris is bevroren, de pensioencrisis nog niet bezworen en dus stijgen de premies, wat ook geldt voor de prijzen, waarna de koopkracht in rap tempo achteruitholt. En vanaf dan sluit het ritme van de uitgaven niet meer aan op de inkomsten; binnenkort staat onderwijsgevend Nederland collectief donkerrood.
Niks aan te doen, zal de regering zeggen. De kredietcrisis en de recessie hebben een gat geslagen in de overheidsfinanciën. Van die teruggang heeft het overheidspersoneel bovendien geprofiteerd; in de collectieve sector stegen de lonen, terwijl in het bedrijfsleven werknemers hun baan verloren… nu is het payback time.
Klinkt redelijk, maar dat is het niet. Want dezelfde overheid die de lonen van het eigen personeel bevriest, jaagt de prijzen van de onvermijdelijke uitgaven op. Neem de mobiliteit, elke werknemer heeft reiskosten. De NS is een zelfstandig bedrijf in handen van de overheid, belooft een bescheiden prijsstijging, maar mijn treinkaartje is zes procent duurder dan in 2010. Het alternatief, de auto, is vanwege de hoge brandstofprijzen eveneens onbetaalbaar. Pomphouders verdienen echter op een liter benzine slechts acht cent; het zijn de accijnzen en de btw die autorijden onbetaalbaar maken. Dan de eigen woning. Banken lopen momenteel hun kredietcrisis-verliezen in door geld nagenoeg voor niks aan te trekken, om het vervolgens tegen een woekerrente uit te lenen; de winstmarges op hypotheken zijn hoger dan ooit. Gevolg, een leraar die nog geen eigen huis heeft, kan dat voorlopig ook maar beter uit zijn hoofd zetten.
En precies dat is de kwestie. Toen ik als leerling op school zat, woonden mijn leraren op stand. Maar sinds de jaren tachtig levert de beroepsgroep bij elke macro-economische tegenvaller welvaart in. Deze structurele verarming van de mannen en vrouwen voor de klas is het schandaal van onze zogenaamde kenniseconomie. Vooral omdat in diezelfde periode bestuurders zichzelf sans gêne mogen verrijken; hun maximumsalaris is pas onlangs wettelijk vastgesteld op 223.666 euro, het equivalent van vijf keer een eindsalaris LB.
In het televisieprogramma Buitenhof stelde de directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau, Paul Schabel, dat het steeds lastiger wordt om mee te komen in de vaart der volkeren; door een groeiende mondiale welvaart stijgen de voedsel- en energieprijzen. Maar de leraar ervaart al drie decennia achteruitgang. Hij is als een de in de nacht overreden haas op de snelweg. Als de zon weer opkomt, zwelt het verkeer aan, de een na de ander rijdt hem net nog stukje platter, tot hij volledig aan gort is… en inderdaad, liegen over je salaris, dat doe je dan niet meer.
Be First to Comment