Skip to content

Vervelend onderwijsjaar

Eerder gepubliceerd in Het Onderwijsblad

Kinderen vinden leren op school niet leuk. In de derde klas dalen de punten. Met name havo is een slagveld. Ook landenvergelijkend gaat het niet goed. Aldus PISA. Lezen is ronduit slecht. Maar ook op andere onderdelen dalen de resultaten. En jij weet ook, het gaat niet om het niveau, maar om de beweging, die krijg je niet zomaar omgedraaid. En precies daar zit mijn ergernis, want dit klinkt toch als, niemand heeft het gedaan, iedereen heeft het gedaan, niks aan te doen. Dit defaitisme is moordend.

Ik ga iets doen waar jullie niet van houden; opscheppen. Over prestaties. Het vorig jaar had ik twee volle vijf havo klassen. Zij scoorden op het centraal schriftelijk examen het percentiel 100. Alle havo leerlingen waren in het vak economie slechter dan zij. Ik weet best, dit resultaat is vooral hun verdienste. Maar ik geef wel leiding, zit elk jaar in het hoogste kwart en doe niks bijzonders. Ze weten wat ze moeten weten, vaste oplossingspaden oefenen we begeleid in, trainen voor het examen is voor de laatste drie weken en verder praten we over economie. Waarom doet die centrale bank raar met die rente? Wat is in het besturen van jouw leven de belangrijkste drijfveer; je eigen winst, wat een ander van je vindt, beide? Elke keer in het ritme verhaal, grafiek en berekening. Of ze mijn aanpak prettig vinden? Geen idee, maar er is plezier in het werk dat we verzetten. Iets weten wat je eerst niet wist is namelijk leuk. Maar eigentijds gedoe als digitalisering, vakoverstijgende vaardigheden, eigenaarschap, omgaan met verschillen, wat moet ik ermee? Het doel is dat de groep slaagt. In het bereiken daarvan nemen we elkaar mee. Daarom is het tijdens de les rustig. Zeg maar stil. Nadenken, naar mij en naar elkaar luisteren, zonder dat zelfbenoemde leukerds er doorheen roepen, is een noodzakelijke voorwaarde voor succes. En de leerling die zeurt over vermoeidheid, geen zin, krijgt als antwoord; neem eens je verantwoordelijkheid en als het niet bevalt, zoek iets anders. 

Kijk, jeugd is jeugd, thuis is er niemand, dus kijken ze porno, spelen FIFA, experimenteren met genotsmiddelen of liggen lam op de bank. Precies daarom moeten die lessen intens zijn. Want wat ze nu niet leren op school, leren ze nooit meer. Het politiek bestuurlijk complex heeft het daar nooit over. In die kringen is het vooral zucht, moeilijk, andere tijd, ander onderwijs, transitie, cynische klootzakken als Van Haperen verzieken die transitie. Maar ik haal resultaten, jaar in, jaar uit. Zij kunnen niet wat ik kan. Nog geen kwartier. Waarom zijn zij eigenlijk de baas? 

Met de dichter Kloos zeg ik; o, dat ik haten moet en niet vergeten! Ook 2020 wordt een vervelend onderwijsjaar.

Published inColumns

One Comment

  1. Heerlijk die trots Ton! Opscheppen graag! En doe mij nog maar een bordje 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *